Huizeph.nl in Albanië

Dag van de vlag

Vandaag, 28 november is een Albanese nationale vrije dag. De dag van de vlag, ook wel independence day of onafhankelijkheidsdag genoemd.

hand-symbol-albania

De handen gekruist en de vingers gespreid is een symbool voor de Adelaar in de vlag.

Deze feestdag herinnert de Albanezen aan het uitroepen van hun onafhankelijke staat ruim honderd  jaar geleden op 28 november 1912. Toen werd de Albanese vlag in de Stad Vlore gehesen. De Albanezen vieren het met vuurwerk, festiviteiten en familiebezoeken.

Hoewel het een vrije dag was, hebben we er weinig van gemerkt, op een paar marktkraampjes in de winkelstraat na. De dag ervoor op school hebben kinderen een feestprogramma met voorstellingen met gedichten en dans over de Albanese vlag en cultuur. Wel mooi is dat de vlag de verscheidende geloven, tradities en generaties samenbindt.

Hieronder een populaire song in Albanie, met veel vlagvertoon en een hoog voetbalgehalte. Het nummer heet ‘Kuq e zi’, rood en zwart, verwijzend naar de kleuren in de Albanese vlag.

 

M’n eerste preek

Zondag ben ik voor het eerst ‘officieel’ voorgegaan in de kerk in Albanië. Ik preekte over de voetwassing van de discipelen door Jezus, gecombineerd met het onderwerp ‘Nederigheid’.

20161122-voetwassing-johannesIk koos dit thema omdat het persoonlijk is. De katholieken hebben zonden gecategoriseerd en verschillende hoofdzonden benoemd. Mijn hoofdzonde is niet hebzucht, lust, lusteloosheid, vraatzucht, jaloezie of woede, maar hoogmoedigheid. Het is goed om je hoofdzonde te weten, maar beter om je er tegen te wapenen. Dus als ik hoogmoedig denk of handel, wil ik het tegenovergestelde doen, de ander eren / helpen, de situatie zegenen en Jezus volgen. Daarnaast was het preekonderwerp is ook een item in deze cultuur. Albanezen zijn van nature een trots volk met grote ego’s. Op het voetbalveld of in het verkeer merk je dat snel.

Niet groter, maar kleiner
Terwijl wij steeds groter gaan wonen of een steeds hoger salaris (willen) hebben doet Jezus in Johannes 13 het tegenovergestelde. Hij wordt gezien als degene die de Romeinen binnenkort zal verjagen en op de troon zal zitten, maar doet het werk van een slaaf en wast de voeten van zijn discipelen.

Letterlijk of figuurlijk?
In Johannes 13:14 en 15 staat: “Indien dan Ik, de Heere en de Meester, uw voeten gewassen heb, zo zijt gij ook schuldig, elkanders voeten te wassen. Want Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat, gelijkerwijs Ik u gedaan heb, gijlieden ook doet.” Moeten we Jezus woorden nu letterlijk nemen of figuurlijk? Ik weet het zelf niet. Mijn voeten zijn nog nooit door iemand gewassen, maar ik sta er wel open voor. Bij de ingang van de kerk stond ik klaar met warm water, een handdoek en zeep en vroeg of ik de mensen hun voeten kon wassen… Ook aan het eind deed ik een oproep voor de mensen die hun voeten wilden laten wassen als een markeringsmoment.

Lastige positie
Maar het is bijzonder lastig om je voeten te (laten) wassen. Je moet jezelf blootgeven en je vernederen en je begeeft je in de persoonlijke omgeving van iemand. Voetenwassen is intiem. Dit is ook een beeld hoe wij Jezus (niet) toelaten. We vinden het soms oncomfortabel om open te zijn en Zijn hulp, in welke vorm dan ook, toe te laten.

Homiletiek
Tijdens de voorbereiding besefte ik dat preken, homiletiek, een vak apart is. Daarom heb ik ook een online cursus gevolgd van passie voor preken van Ron van der Spoel. De kerk is een plaats waar je mag leren in een beschermde omgeving. Ik vond het een verantwoording en voorrecht om te preken. Mijn gebed is / was dat God, zijn Woord via mijn woorden gebruikte om mensen te inspireren.

Fruit uit de tuin

Deze weken eten we best veel fruit wat we hier gewoon van de bomen kunnen plukken. Mandarijnen, kaki, sinaasappel en citroen groeien er hier naar hartenlust en wordt momenteel veel gegeten.

20161119-granaatappelVan onze eigen citroenboom hebben we citroentaart gebakken en maken we limonade. Mandarijnen eten we als toetje en soms persen we een sinaasappel als ontbijtdrankje. Een nieuwe vrucht voor ons was de granaatappel, die je lekker kan oppeuzelen en een van de gezondste vruchten is. In de granaatappel zitten een soort maiskorreltjes die proeven naar jam. De ‘Punica’ is erg gezond, heerlijk en een aanrader!

sandwich, soep en thee als verrassing

Met verschillende soepen, sandwiches en thee delen we op een praktische manier Gods liefde uit. Vandaag is de de vierde keer dat we dit doen. Sinds het november is zoeken we de mensen in nood op. 

2-img_0339

warme thee (met een flinke scheur suiker) voor de hard werkende vuilnisophalers

In het donker ‘jagen’ we naar mensen die we verrassen met een voedselpakket. Vuilnisophalers, roma (kinderen), container-schooiers en zwervers zijn onze doelgroep. Op de dag zelf doe ik de verse inkopen en bereid de soep alvast voor. Met de vrijwilligers uit de kerk helpen we de sandwiches beleggen en na het gebed gaan we met de auto erop uit.

Niet de foto op facebook zetten ,anders wordt mijn man jaloers!

“Niet de foto op facebook zetten, anders wordt misschien mijn man jaloers!” grapte de vrouwen.

De eerste keren is het zoeken naar mensen, maar we willen dat het bekender wordt, dat we op bepaalde dagen op een bepaalde plek staan en dat ze het voedsel kunnen ophalen. Na een vast punt rijden we rond op zoek naar de doelgroep. Door het te doen, leer je ook de spots in de stad kennen en het nachtleven. Niet alleen het voedsel, maar juist ook de aandacht tijdens gesprekken zijn belangrijk.

Natuurlijk maak je ook wat mee, zowel positief als negatief. Eén man vond het zo’n mooi initiatief dat hij geld wilde doneren voor dit project. Een andere keer zagen we een oud vrouwtje met een stok. Nadat we haar aanspraken begon ze vreselijk te tieren en vloeken (denk ik). We schrokken en doken snel de auto in. Gelukkig gebruikte ze niet haar stok als wapen. Ook een dronken man hield wel erg heel lang de handen vast van een van de vrijwilligsters.

1-img_0333

vijf minuten voor deze foto, hadden de jongens nog flinke ruzie op straat. Het straatdiner bracht vrede.

Enfin, als het geld het toelaat willen we dit tot en met februari 2017 doen, de winter door. Vier keer hebben we gehad, nog 28 keer te gaan.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Op de radio

20161115-radioTijdens ons verlof hebben we drie interviews voor de radio gehouden over ons werk in Albanië. Eén interview wordt vanavond (15 november) uitgezonden om 20:45 op radio Nunspeet.

Het interview met ons samen geeft een goed beeld van ons werk en leven in Albanië. We krijgen 45 minuten gesprekstijd via  93.1 (kabel UPC) en 105.9 via de ether. Ook kan het digitaal via internet meegeluisterd worden via rtvnunspeet.nl en klik op ‘live luisteren’.

Veel luisterplezier.

35

Het einde van de feestweek werd ingeluid met mijn verjaardag. De 35e alweer. Een verjaardagsgevoel was latent aanwezig maar in de avond leefde ik op bij een ‘fire night for man’, hoewel het acht graden was. We genoten van de gesprekken, het vuur en de maan met aureool’.

20161113-buiten-met-vuur-3Rondom het vuur bespraken we ons mobiele apparaten gedrag (altijd leuk om daar over te praten met Albanezen, ze zijn nogal verknocht aan schermen). Ik daagde ze uit om 24 uur op te trekken in de natuur en de mobiel thuis te laten. Na enige aarzelingen en wat grappen vonden ze het wel een geinig idee, maar dan wel in het voorjaar en ‘dat ze wel hun desktop mee mogen nemen!’ haha. Wordt wellicht dus vervolgd.

Verder zijn we op onze eerste Albanese verjaardag geweest van een verjaardagsgenoot uit de gemeente die dertig jaar werd. Erg leuk om eens mee te maken en om de mensen beter te leren kennen. Een standaard wens is dat je honderd jaar mag worden. Vaak geven ze als cadeau kleding, lekker praktisch. Zo heb ik een trui, pyjama en een overhemd gekregen. Van Franc:en een diner voor twee, uit of thuis en natuurlijk veel felicitaties via allerlei digitale platforms, waarvoor veel dank!

Bewaren

Bewaren

)osia = 10 j@@r

Als je tien jaar bent, ben je dan een tiener of begint dit op de middelbare school pas? Volgens de dikke Van dale is een tiener iemand van 13-19 jaar. In ieder geval; )osia is vandaag tien jaar geworden, zijn vader en moeder tien jaar ouders en zijn grootouders uit Dellûf tien jaar opa en oma. Reden voor een feessie!

osia-10Een ontbijtje op bed, een kwarktaart maken, een dagje schoolvrij, niet de kippen hoeven voeren en een foto-cadeautjes-speurtocht zijn de verjaardags-ingrediënten, die nog niet is afgelopen. Hij kreeg onder andere een horloge en een boek van Dolfi en Wolfi. Momenteel is hij een pietenhuis aan het knutselen, samen met zijn broers. 

We hebben van je genoten )osia afgelopen jaar én we hopen en bidden dat je dit jaar weer verder mag groeien in lengte, geloof en liefde voor de mensen om je heen!

De leeftijd van de kinderen was altijd voor papa een pincode met vier cijfers die regelmatig veranderde. Met ‘een kruisje’ erbij is het pincode verhaal verleden tijd omdat er nu vijf cijfers zin 😉 Papa moet dus iets nieuws verzinnen…

 

Bewaren

Tranen teller

Afgelopen week hebben we acht dagen lang de tranen van de gezinsleden geteld. Zo konden we een beetje inzicht krijgen wie wanneer huilt en waarom als kinderen én ouders.

20161111-kinderen-tranenOnze kinderen spelen veel met elkaar. Dat gaat vaak goed, maar vaak aan het einde van de dag, als de energie een beetje opraakt, gaat het mis en ‘slaan ze elkaar de hersens in’. Ook het gehuil en geschreeuw dat erbij gepaard moet ervoor zorgen dat de ander ze echt zeer heeft gedaan en zij gelijk hebben. Als ouders herken je de huiltjes van de kinderen, maar we ergeren ons ook wel eens aan de kleine incidenten met hoge decibellen. We hebben alleen de gevallen geteld waarbij er tranen te zien waren. De kortstondige uitingen van woede hebben we niet meegerekend.

Hieronder de uitslag met naam, leeftijd, aantal dagen en een opmerking:

  1. S:las, 3 jaar, 17 keer, dagelijks meerdere keren.
  2. Efra:m, 6,5 jaar, 6 keer verdeeld over 5 dagen
  3. El:as, 8 jaar, 4 keer verdeeld over 3 dagen
  4. Josia, bijna 10, niet gehuild, hij wist het een week vol te houden, maar de dag erna had hij toch ‘een streepje’ te pakken.
  5. papa 34 jaar, 4 keer, 3 keer tijdens de film, 1 keer met uien snijden.
  6. mama, 37 jaar, 6 keer tijdens de gezinsfilm Miracles from heaven

Deze week houden we een ‘plaag teller’ bij voor de kalender, in de hoop de kinderen wat meer inzicht te geven in hun eigen gedrag.

Bewaren

Fran(ien = 38

Fran(ien is vandaag de hele dag jarig. 38 jaar is ze geworden en het feest begon vanochtend met een ontbijtje op bed inclusief  versgeperste jus. Ze kreeg persoonlijke tekeningen van de kinderen met wat erop geplakt geld en een gevulde fruitschaal (J0sia). Drie Nederlandse romans zorgen voor avondvullende programma’s de komende winter en ze kreeg een pop-art foto lijst van een foto van S:las.

Tijdens de dienst vanochtend  keken we een film Miracles from Heaven (trailer hieronder), want het is filmweekend in de kerk. Iedereen had last van waterlanders vanwege de mooie beelden. In de kerkzaal was de boom, die in de film een cruciale plek heeft, erg mooi nagebouwd ter decoratie. Volgende week zondag is de ‘nabeschouwing’ van deze onderstaande film (aanrader, speciaal voor ouders).

Gisteren heeft francien met vijf Albanese vriendinnen en een Nederlandse vriendin een theetje gedronken. Hoewel ze allemaal in verschillende kerken zaten, waren ze ‘zusters in de Heer’ en vloog de tijd. Een shawl, een bos bloemen en rode trui waren cadeautjes die ze kreeg.

Naast een afwasloze dag, vandaag voor de jarige was er in de kerk nog een feestje waar we uitgenodigd voor waren. We hebben ons prima vermaakt met de jeugd. Bijzonder vandaag was dat het twintig graden was en het stevig waaide.

De slingers laten we nog even hangen want vrijdag wordt )osia tiener en as zondag mag ik mijn 35e verjaardag vieren.

74 jarige Nederlandse verzorgt Albanese voeten

We zijn momenteel niet de enige Nederlanders in Shkodër. ‘Oma Hiltje’ uit S. woont momenteel voor drie maanden in Shkodër. Zij steekt de handen uit de mouwen in het tehuis voor oude maar ook jongere mensen, waaronder ook psychiatrische patiënten.

img_3658Onlangs haar leeftijd van 74 jaar is ze niet achter de geraniums gaan zitten of overwintert ze in Spanje. Nee, haar zachte hart en nederige houding zet ze in om de voeten te verzorgen van ca vijftig ouderen in Noord-Albanië.

img_3592Albanië sloot ik in mijn hart
In het verleden werkte ze in de sieraden business. Tijdens een gebedssamenkomst werd ze geraakt door de nood in Albanië tijdens het communistische regime. Ze hoorde van een priester die een kindje doopte en daarom door de overheid ter dood werd gebracht. Dat incident trof haar hart en ze raakte geïnteresseerd in Albanië. Nadat het communistisch regiem ten val was gebracht, maakte ze twee reizen naar het land. Tijdens haar bezoek in het bejaardenhuis in Shkodër, werd ze erg geraakt door hetgeen ze zag en vroeg ze aan God wat zij voor deze mensen zou kunnen doen. Toen kreeg ze in haar gedachten dat ze de voeten mag gaan verzorgen van deze mensen. Zodoende ging een cursus voor voetverzorging / pedicure volgen.

Dromen loslaten
De directrice van het tehuis wilde haar echter niet hebben. Teleurgesteld moest Hiltje haar droom loslaten en teruggeven aan God. Twee jaar later sprak God tijdens het luisteren naar een preek dat ze terug moest gaan naar Albanië… iets wat op dat moment uit de lucht kwam vallen voor haar. Zo werd uiteindelijk haar de droom werkelijkheid. Deuren die gesloten waren gingen open. Ze nam contact op en via via kon ze toch in het verzorgingshuis terecht, omdat er een nieuwe directeur was die wel open stond voor haar komst. Ze volgde een cursus Albanees, maar de taal verstaan en spreken bleek te hoog gegrepen. “Gelukkig heb ik een tolk gekregen en die is geweldig. Ik logeer bij het gezin van de tolk gedurende mijn verblijf hier.”

Sparen om te gaan
Van haar AOW inkomen en een klein pensioen legt ze negen maanden wat geld opzij om drie maanden te dienen. Haar kerk ondersteunt haar en ook haar kinderen dragen financieel bij. Pedicuren is een onbekend begrip in Albanië er bestaat ook geen opleiding voor dit beroep. Maar het is een geweldig goede manier om zorg te bieden aan deze mensen.

Vieze klus
De mensen van het tehuis hebben vaak problemen met hun voeten en nagels en van verzorgen is geen sprake. Het personeel doet dit niet of nauwelijks. Schone sokken hebben ze vaak niet. Soms hebben ze drie paar sokken over elkaar en deze zijn dan meestal erg vies en vochtig en daardoor ontstaat er bijvoorbeeld schimmel en infectie van wondjes. Hiltje: “Ik kan niet ruiken en ben daar zeer dankbaar voor, zodat ik dit werk kan doen, zonder de penetrante geur op te merken. In tegenstelling tot mijn tolk, die soms kokhalzend de kamer verlaat.”

img_3649Huilen van dankbaarheid
“Een man die ik hielp was zo dankbaar. Hij moest huilen, alleen al omdat ik hem verzorgde. Iets dat hij nog nooit eerder had ervaren, zo vertelde hij. Door deze verzorging krijg je een band met de mensen en men praat graag over hun leven wat vaak erg zwaar was en soms nog is. Ze komen hierdoor uit hun isolement en delen een stukje van hun levensverhaal met mij. De meeste mensen vinden het heerlijk om te praten en ze genieten van de aandacht en verzorging. Dat maakt mij blij en dankbaar. Ik voel me helemaal thuis hier. Albanië is mijn ‘tweede vaderland’ geworden.” Aldus Hiltje.

Dromen uitvoeren
Vandaag ging de preek over ‘wat is je droom’. Hiltjes droom was om naar Albanië te gaan en voeten te verzorgen en zo Gods liefde aan eenzame en verstoten mensen door te geven. Hiltje: “Het is voor mij een droom die werkelijkheid is geworden, hoewel ik jaren moest wachten en ik al ouder ben. Mijn bevestiging kwam van God om dit te doen. De pedicure-cursus en verdieping in de geschiedenis van dit land waren goede ‘droomingrediënten’ ter voorbereiding.”

Terug naar Nederland
Binnenkort gaat ze terug naar Nederland… “Ik vind het heerlijk om mijn (klein)kinderen, vrienden en familie te weer te zien, maar een week later zou ik wel weer terug naar Albanië willen. De laatste tijd vergeet ik wel eens dingen, maar mijn vertaler is ook een stukje geheugen voor mij geworden. Ik hoop en bid dat ik volgend jaar weer naar Albanië kan gaan en tot zegen mag zijn.”

* Hiltjes naam is niet haar echte naam, vanwege privacy-redenen.

Bewaren

Bewaren

Bewaren